Categoria: Peter Pan

PETER PAN

 Ĉapitro 3

 

3 – La Laguno de la Sirenoj

         La sekvantan nokton, onklino Nastasja aperis en la salono eĉ pli seniluziigita ol je la antaŭa tago. Tio, kio okazis al ŝia kompatinda ombro estis simple monstreca.

         – Rimarku, sinjo, – ŝi diris al sinjorino Benta, metante sin inter la muro kaj la lanternego tiel ke la ombro estis klare videbla. – Vidu, sinjo, kiel mia ombro ŝajnas farita el punto, plena je truetoj. La ŝtelisto, kiu jam detranĉis ĝian kapon kaj pecon de la ŝultro, ĵus tranĉis multajn aliajn pecetojn hodiaŭ.

         Tio estis vero. La parto ekzistanta de la ombro de la kompatinda nigrulino estis plena je tonditaj truoj.

         – Estas mistero, kiun mi ne kapablas deĉifri, – diris sinjorino Benta, skuante ŝian kapon. – La Vicgrafo, nia bonega detektivo, certe solvos ĉi kazon. Parolu al li.

         Onklino Nastasja interkonsiliĝis kun la Vicgrafo kaj ricevis de la fama detektivo la promeson “esplori”.

         – Lasu tion al mi, – li diris. – Mi jam solvis tiun faman kazon de la Holivuda Kato, do mi ankaŭ povas solvi ĉi tiun pri la ombroŝtelisto. Lasu la aferon al mi. Continue lendo “Lobato en Esperanto – 11”

PETER PAN

 Ĉapitro 2

 

2 – Neniamlando

         La alian tagon, antaŭ ol sinjorino Benta daŭrigis la rakonton pri Peter Pan, onklino Nastasja aperis kun sia ombro reduktita per peco sur sia ŝultro.

         – Ŝajnas, ke estas muso tiu, kiu ronĝas mian ombron, – ŝi diris, kiam ŝi paŝis inter la lanternego sur la tablo kaj la blanka muro. – Rigardu, sinjo, – ŝi aldonis kaj montris la ombron ĵetatan sur la muro. – Alia peco mankas, ĝuste sur la ŝultro. Je ĉi maniero mi finos tute sen ombro. Kia malhonoro.

         – Tion, mi ne kredas, – diris Nazulino. – Ne gravas, ĉu vi havas ombron aŭ ne. Al kio valoras ombro?

         – Ŝajnas, knabino, ŝajnas ke ĝi estas senvalora, – respondis la nigrulino. – Sed la mondo estas perversa, kaj se ĉiuj scias, ke mi ne havas ombron, ili eĉ povus bruligi min vivanta, kiel ili faris al la kompatinda Johana de la Arko.

         – Johana de Arko.

         – Tio, jes. La mondo mortigas ĉiujn, kiuj ne similas al la plejmulto. Fraŭlino Johana havis pli bonajn okulojn ol la ceteraj homoj kaj pro tio ŝi vidis multajn aferojn, havis viziojn. Ili bruligis la kompatindulinon. Se ili vidas min sen ombro, ili povas diri, ke mi estas sorĉistino. La mondo estas perversa, knabino. Ho Dio… Continue lendo “Lobato en Esperanto – 11”

PETER PAN

LA RAKONTO PRI LA KNABO KIU NE VOLIS KRESKI, RAKONTATA DE SINJORINO BENTA

Ĉapitro 1

 

1 – Peter Pan

         Ĉiuj, kiuj legis la libron La Bieneto de la Flava Pego, devas memori la cirkan spektaklon, kiam la klaŭno (la Vicgrafo) mistere malaperis. Oni kidnapis lin. Sed kidnapita de kiu? Ĉiuj dubis kaj ne sciis tion, kion pensi pri la stranga evento. Ĉiuj, sed ne la Holivuda Kato. La eminenta rolulo asertis, ke la kidnapinto povus esti nur unu estaĵo – Peter Pan.

         – Estis li! – diris la Holivuda Kato. – Mi ĵuras, ke  estis Peter Pan.

         Tamen…  kiu estis Peter Pan? Neniu sciis, eĉ ne sinjorino Benta, la plej sperta maljunulino. Kiam Emilja aŭdis ŝin deklari, ke ŝi ne scias, ŝi metis siajn manojn ĉe la talio kaj:

         – Nu, se vi ne scias, klopodu por ekscii. Ni ne povas resti ene de ĉi  nesciado. Kie oni povas imagi ke maljunulino kun oraj okulvitroj ignoras ion, kion scias eĉ kato?

         Sinjorino Benta eksilentis kaj pensis, ke vere estas domaĝe, ke la Holivuda Kato scias tion, kiu estas Peter Pan, kaj ŝi ne. Kaj ŝi skribis al librovendejo en la urbo San-Paŭlo por peti ke ili sendu al ŝi la historion de tiu Peter Pan. Estas libro en la angla, plena je koloraj bildoj, de la granda angla verkisto J. M. Barrie. La titolo de la verko estas Peter Pan kaj Wendy.

         Sinjorino Benta legis la tutan libron kaj diris: Continue lendo “Lobato en Esperanto – 11”