Lobato en Esperanto – 10

LA MINOTAŬRO

Ĉapitroj 23 kaj 24 (lasta)

 

23 – La Panatenajoj

         La unua afero, kiun faris Peĉjo, kiam li alvenis al “Kolibro sur l’Ondoj”, estis kuri al la provizejo serĉe de sardinskatolo. Li volis varii la manĝaĵon ĉar li lacis pri olivoj kaj figoj, pro la kvanton, kiun li manĝis dum la “penetrado” en la malproksimaj tempoj de Helado. Kaj dum li malfermis la ladskatolon, li demandadis al Vostuleto.

         – Kiel fartas la du, avinjo kaj Nazulino? Ĉu ili ankoraŭ estas en la domo de Periklo?

         – Jes. Kaj ili jam venis ĉi tien en kompanio de tre bela sinjorino kaj tri aliaj viroj. Sinjorino Benta montris al ili la tutan ŝipon, inkluzive la kuirejo, kie okazis granda movado de pufmaizo kaj frititaj terpomoj.

         – Kaj avinjo nenion diris pri mi? Ĉu ne lasis al mi mesaĝon?

         – Ne. Ŝi babiladis kun la grekoj kaj montris pinglojn, bobenojn, la kudromaŝinon kaj la kompason.

         Peĉjo faris sardinsandviĉon kaj iris por manĝi ĝin sur la ferdeko, kun la okuloj sur la maro. La trankvilo de la haveno estis stranga.

         – Kio okazis al la homoj de Pireo? Tre dezerta… Continue lendo “Lobato en Esperanto – 10”

Visitas: 1256

Monteiro Lobato

O MINOTAURO

Capítulos 23 e 24 (último)

 

23 – A Panatenéia

         A primeira coisa que Pedrinho fez ao chegar ao “Beija-flor das ondas”, foi correr à despensa em procura duma lata de sardinha. Queria variar. Andava enjoado de azeitonas e figos, de tanto que os comeu durante a “penetração” nos fundões da Hélade. E enquanto abria a lata, foi fazendo perguntas a Rabicó.

         – Como vão as duas, vovó e Narizinho? Estão ainda na casa de Péricles?

         – Sim. E já vieram cá em companhia duma senhora muito bonita e mais três homens. Dona Benta mostrou-lhes o navio inteiro, até a cozinha, onde houve um grande movimento de pipocas e batatas fritas.

         – E vovó não disse nada? Não me deixou nenhum recado?

         – Não. Esteve de prosa com aqueles gregos e a lidar com agulhas, carretéis, a máquina de coser e a bússola.

         Pedrinho fez um sanduíche de sardinha e foi comê-lo no tombadilho, com os olhos no mar. Estranhou a calma do porto.

         – Que fim levaria a gente do Pireu? Tudo deserto… Continue lendo “Monteiro Lobato”

Visitas: 409

Lobato en Esperanto – 10

LA MINOTAŬRO

Ĉapitroj 21 kaj 22

 

21 – En la labirinto de Kreto

         Ili vekiĝis en la insulo Kreto, kaj tuj trovis la labirinton. Ĝi estis grandega palaco, kun mil koridoroj aranĝataj tiamaniere, ke tiuj, kiuj eniris, neniam sukcesis eliri – kaj fine estis vorataj de la monstro. La Minotaŭro manĝis nur homan viandon. Antaŭ la labirinto, la tri “peguletoj” haltis por pripensi.

         – Tiu, kiu eniras, ne sukcesas eliri kaj finiĝas en la kropo de la monstro – diris Peĉjo. – Ni konas manieron por eniri kaj eliri: sufiĉas malvolvi fadenon. Ho, se mi kunportintus bobenon…

         – Nu, mi kunportis tri! – kriis Emilja triumfe. – Kaj grandegaj… Malfermu la kofreton, Vicgrafo.

         La kofreto estis mallevata kaj malfermata. Emilja prenis la bobenojn kaj donis unu al Peĉjo, alian al la Vicgrafo kaj konservis la trian. Continue lendo “Lobato en Esperanto – 10”

Visitas: 447