Lobato en Esperanto – 10

LA MINOTAŬRO

Ĉapitroj 01 kaj 02

 

01 – Unu aventuro kondukas al alia

         Legantoj de la libro “La Flava Pego” certe desapontiĝis pri la fino de la rakonto. La grandioza geedziĝfesto de princo Kodadad kun Neĝulino estis furioze interrompita per la atako de la monstroj de la Fabela Lando. Sinjorino Benta, Peĉjo, Nazulino, Emilja kaj la Vicgrafo sukcesis eskapi fuĝante al la “Kolibro sur l’ Ondoj” sed la kompatinda onklino Nastasja, kiu laboradis en la palaca kuirejo je rostado de mil fazanoj, perdiĝis en la tumulto. Ĉu la monstroj batis, voris aŭ arestis ŝin? Neniu sciis.

         Nur post la katastrofo, Sinjorino Benta kaj la geknaboj rimarkis tion, kiom multe ili amas ŝin. Kiom da plorado! Dolĉaĵ’ mallevis la muzelon. La Parolanta Azeno ne manĝis la ĉiutagan maizfarunan porcion. Nur Emilja kaj Peĉjo ne ploris; Emilja ĉar ŝi “ne estis plorema homo”; kaj la knabo, ĉar li havis bonan kaj gravan ideon.

         – Sen larmoj, ni ĉiuj! – li diris. – Tion, kion ni devas fari estas organizi ekspedicion por savi onklinon Nastasja. Se ŝi falis sub la ungoj de iu monstro, ni liberigos ŝin, kiom ajn estos la peno. Continue lendo “Lobato en Esperanto – 10”

Monteiro Lobato

O MINOTAURO

Capítulos 01 e 02

 

01 – Uma aventura puxa outra

         Os leitores do “Picapau Amarelo” fatalmente desapontaram com o desfecho da história. A grande festa do casamento do Príncipe Codadade com Branca de Neve acabou violentamente interrompida pelo ataque dos monstros da Fábula. Dona Benta, Pedrinho, Narizinho, Emília e o Visconde conseguiram salvar-se pela fuga, a bordo de “O Beija-flor das Ondas” mas a pobre tia Nastácia, que se distraíra nas cozinhas do palácio com o assamento de mil faisões, perdeu-se no tumulto. Fora atropelada, devorada ou aprisionada pelos monstros? Ninguém sabia.

         Só depois do desastre é que Dona Benta e os meninos puderam ver o quanto a estimavam. Que choradeira! Quindim derruba o focinho… O Burro Falante desistiu da sua habitual ração de fubá. Só não choraram Emília e Pedrinho; Emília porque “não era de choros”; e o menino, porque andava com uma ideia de bom tamanho.

         – Nada de lágrimas, pessoal! – dizia ele. – O que temos a fazer é organizar uma expedição para o salvamento de tia Nastácia. Se está viva nas unhas de algum monstro, havemos de libertá-la, custe o que custar. Continue lendo “Monteiro Lobato”

La Flava Pego, INDEKSO

Lobato en Esperanto – 09

LA FLAVA PEGO  Ĉapitroj 01, 02, 03 kaj 04    01 – La letero de Eta Polekso          La bieneto…

Lobato en Esperanto – 09

LA FLAVA PEGO  Ĉapitroj 05, 06, 07 kaj 08   05 – Don Kiĥoto gastiĝas en la bieneto           Neniam…

Lobato en Esperanto – 09

LA FLAVA PEGO  Ĉapitroj 13, 14, 15 kaj 16    13 – La Vicgrafo sur la scenejo          La “saĝuleto”…

Lobato en Esperanto – 09

LA FLAVA PEGO  Ĉapitroj 21, 22 kaj 23   21 – La surmara promenado          La “Kolibro sur l’ Ondoj”…

Lobato en Esperanto – 09

LA FLAVA PEGO  Ĉapitroj 24, 25 kaj 26 24 – Vizitantoj  (Noto: En ĉi ĉapitro, Lobato omaĝas infanajn legantojn de…

Lobato en Esperanto- 09

LA FLAVA PEGO  Ĉapitroj 27 kaj 28 (lasta)   27 – La ne invititaj “enŝteliĝantoj”          Se ni priskribus, aŭ…