Posts

Publicado em

Lobato en Esperanto – 08

La naftoputo de la Vicgrafo

 Ĉapitroj 09 kaj 10

 

9 – La puto ekas

      Je la tagiĝo de la sekva tago, la hejmisto ekbruligis la vaporkaldronon por ke la laboroj pri la borado de Karamingao numero 1 komencu je la 8-a matene. Tion, sinjoro Kalamazoo ordonis. Estis granda evento, kiun Peĉjo decidis festi per eksplodigo da petardoj venintaj el la vendejo de Elija la Turko. Bedaŭrinde la petardoj, kiel ĉio alia en tiu vendejo, estis falsaj, kaj nur unu aŭ du el ili eksplodis, kaj tre mallforte.

         Ili invitis sinjorino Benta kaj la nigrulino por ĉeesti je la inaŭguro.

         – Ho, Madono! – ekkriis onklino Nastasja, kiam ŝi vidis la turon de proksime. – Kiom da feraĵoj! Sinjoro Peĉjo ŝanĝis la “vizaĝon” de la bieneto, sinjo. Oni nenion rekonas. Ŝajnas eksterlanda urbo, kun tiuj domoj por la laboristoj kaj la “vileo” de  tiu sinjoro. Kaj kio pri la vizaĝoj de la viroj? Unu pli stranga ol la alia. Tiu tie, ruĝa kiel ŝinko. Kaj tiuj malproksime, kun ege flavaj haroj. Ho, Dio!… Continue lendo “Lobato en Esperanto – 08”

Publicado em

Monteiro Lobato

 O Poço do Visconde

 Capítulos 9 e 10

  

9 – Começa o poço

         Bem de madrugada, no dia seguinte, o foguista acendeu fogo na caldeira para que os trabalhos da perfuração do Caraminguá n.° 1 pudessem começar às 8 horas, como havia determinado Mister Kalamazoo. Era um grande acontecimento, que Pedrinho resolveu festejar com uma carteira de traques mandada vir da venda do Elias Turco. Infelizmente os traques, como tudo naquela venda, eram falsificados, e só um ou outro rebentou, muito chochamente.

         Dona Benta e a negra foram convidadas para assistirem à inauguração.

         – Nossa Senhora! – exclamou tia Nastácia ao ver a torre de perto. – Quanto ferro! Neste andar Seu Pedrinho muda o “semblante” do sítio, Sinhá. A coisa já está ficando que a gente não conhece mais nada. Virando uma cidadinha estrangeira, com essas casas de operários e o “bangalão” do Mister. E as caras? Tudo esquisito. Aquele ali, vermelho como um presunto. Aqueles lá, de cabelo igualzinho cabelo de milho novo. Credo!… Continue lendo “Monteiro Lobato”

Publicado em

Lobato en Esperanto – 08

La naftoputo de la Vicgrafo

 Ĉapitroj 07 kaj 08

  

7 – Post tagmanĝo

         Post la manĝo, la infanoj kuris al la kampo. Tie estis la Vicgrafo pensema pri la daŭrigo de la geologia studado.

         – Do, ni daŭrigu nian studadon.

         Peĉjo reagis. Li tuj rimarkis, ke ili pasigos almenaŭ unu jaron ĉe teoriaj studoj antaŭ ol komenci la puton – kaj ĉar nur la puto interesis lin, li invitis Nazulinon kaj Emiljan al alia striko.

         – Jes – li diris – se ni sekvas la Vicgrafon ni pasigos la tutan vivon ene de tiuj nefineblaj studoj kaj neniam ni trovos petrolon. Nia Vicgrafo estas tro libreca. Ni devas deklari strikon. Ĉu vi akceptas?

         – Jes – konsentis ambaŭ, ankaŭ lacaj pri teoria scienco.

         Peĉjo turnis sin al la saĝulo kaj diris:

         – Fermu la libron, Vicgrafo. Ni decidis komenci la puton nun, nunece nun. Continue lendo “Lobato en Esperanto – 08”