Lobato en Esperanto – 07

Hans Staden

Ĉapitroj 19 kaj 20

Tradukis Jorge Teles

 

19 – La milito

         Kvar tagojn poste, la kanuoj destinitaj al milito kolektiĝis en Ubatuba.

         Kunjambebe ĉeestis kun granda kvanto da militistoj. Li interkonsiliĝis kun Ipiru’ kaj determinis ke Hans partoprenu je la ekspedicio. La decido malhelpis ĉiujn liajn planojn pri fuĝo. Hans tamen sciis kiel kaŝi sian ĝenon kaj ŝajnigi, ke li iros volonte, kun la espero, ke dum la vojaĝo ili ne estos gardata de tro proksime kaj li dizertos en Tupinikenan landon.

         La ekspedicio konsistis el kvardek tri kanuoj, kun dudek tri viroj en ĉiu el ili.

         – Ili ne ŝercadis, – ekkriis Peĉjo. – Kvardek tri multiplikitaj per dudek tri faras – atendu minuton – faras naŭcent okdek naŭ virojn. Uaŭ! Preskaŭ mil!… Continue lendo “Lobato en Esperanto – 07”

Monteiro Lobato

As aventuras de Hans Staden

 Capítulos 19 e 20

 

19 – A guerra

         Quatro dias depois se reuniram em Ubatuba as canoas destinadas à guerra.

         Cunhambebe compareceu com a sua hoste de guerreiros. Conferenciou com Ipiru e determinou que Hans tomaria parte na expedição. Esta decisão vinha transtornar todos os seus planos de fuga. Hans, no entanto, soube esconder a contrariedade e fingir que iria de bom grado, na esperança de que durante o percurso não o guardassem muito de perto e ele pudesse desertar em terra tupiniquim.

         A expedição compunha-se de quarenta e três canoas, tripuladas por vinte e três homens cada uma.

         – Não era uma brincadeira – exclamou Pedrinho. – Quarenta e três multiplicado por vinte e três dão – esperem um pouco – dão novecentos e oitenta e nove homens. Irra! Quase mil!… Continue lendo “Monteiro Lobato”

Lobato en Esperanto – 07

Hans Staden

Ĉapitroj 17 kaj 18

Tradukis Jorge Teles

 

17 – La malsana kariĵoo

         En la indiana vilaĝo vivadis kariĵoo, portugala sklavo kiu estis kaptita de la Tupinambaoj en unu el la ekspedicioj kontraŭ San-Vicento. Li malamegis Hans-on kaj daŭre diradis ke li estis tiu, kiu pafmortigis la patron de Njaepepo’.

         Tio ne estis vera. La kariĵoo estis en la vilaĝo ekde tri jaroj kaj Hans estis nur de unu jaro en Brazilo: la indiano do ne povis renkonti lin en Bertioga, kiel li asertis.

         Iun tagon, kiam tiu sklavo tre malsaniĝis, Ipiru-gŭasu’, lia mastro, alvokis Hans-on por lin resanigi.

         Hans ekzamenis lin kaj diris:

         – Li estas malsana kaj li mortos ĉar li estis perversa rilate min. Ne ekzistas kuraco. Continue lendo “Lobato en Esperanto – 07”