Posts

Publicado em

Monteiro Lobato en Esperanto – 02

SACI’

 Ĉapitroj 13, 14, 15 kaj 16

Tradukis: Jorge Teles

  

13 – Novaj diskutoj

Ili devis atendi ĝis noktomezo, ĉar nur en tiu horo la arbaraj elfoj eliras el siaj nestoj. Por pasigi la tempon, Saci’ klarigis al Peĉjo kia estas la vivo en la naturo.

– Vi neniam povas imagi pri la sorĉa vivo, kiun ni havas ĉi tie, – li diris.

– Do, do! – diris la knabo. – Estas nenio, kion la homoj ne scias. Avinjo havas libron pri Naturhistorio, kiu ĉion rakontas.

Saci’ ridis kaj blovis fumeton el la pipeto.

– Ĉu ĉion? Ha, ha, ha!… Ĉi libroj ne rakontas eĉ la duonon, kaj estas plenaj je inventaĵoj aŭ eraroj. Sufiĉas diri, ke por ĉiu insekto necesus tuta libro nur por rakonti ion pri ilia eta vivo. Kaj kiom da insektoj estas? Milionoj… Continue lendo “Monteiro Lobato en Esperanto – 02”

Publicado em

Monteiro Lobato – O Saci

O SACI

Capítulos 13, 14, 15 e 16

 

13 – Novas discussões

Tinham de esperar a meia-noite, porque só a essa hora, é que os duendes da floresta saem de suas tocas. Para matar o tempo, o saci começou a explicar a Pedrinho o que era a vida na natureza.

— Você nunca poderá fazer ideia da vida encantada que temos por aqui — disse ele.

— Ora, ora! — exclamou o menino. — Não há o que os homens não saibam. Vovó tem lá uma História Natural que conta tudo.

O saci riu-se e tirou uma baforada do pitinho.

— Tudo? Ah, ah, ah!… Livros como esses não contam nem isca do que é, e estão cheios de invenções ou erros. Basta dizer que para cada inseto seria preciso um livro inteiro só para contar alguma coisa da vidinha deles. E quantos insetos existem? Milhões… Continue lendo “Monteiro Lobato – O Saci”

Publicado em

Monteiro Lobato en Esperanto – 02

SACI’

 Ĉapitroj 9, 10, 11 kaj 12

 Tradukis: Jorge Teles

  

9 – La anakondo

– Monstro! Helpu min! Monstro kun korpo de serpento kaj kapo de bovo!… – kriis Peĉjo, kaj li denove grimpis sur la arbo eĉ pli rapide ol la unuan fojon.

Saci’ iris por vidi tion, kio estas, kaj revenis:

– Estas anakondo, kiu ĵus glutis bovidon. Descendu, ke ne estas danĝero. Ĝi dormas kaj dormos tiele dum du aŭ tri monatoj ĝis la bovo estos digestata.

Malgraŭ la fido je Saci’, la knabo saltis de arbo al arbo por malsuprenveni nur cent paŝojn for. Sed ĉar la tento vidi la anakondon estis granda, li malrapide alproksimiĝis, ĝis li atingis punkton de kie li povis sendanĝere ekzameni.

Estis unu el la plej grandaj, kiujn oni povas trovi, kaj ĝi devas esti almenaŭ dek metrojn longa kaj dika kiel kapo de viro. Peĉjo ne komprenis kiel la tuta bovido povus eniri en ĝin. Continue lendo “Monteiro Lobato en Esperanto – 02”