LA MINOTAŬRO
Ĉapitroj 17 kaj 18
17 – Nimfoj, Najadoj, Driadoj kaj Satiroj
La tri “peguletoj” sencele promenadis vagante tra la pejzaĝo de la antikva Grekio. La pejzaĝo ŝanĝiĝis de horo al horo – herbejoj, montoj, arbaroj, boskoj, riveroj…
Je iu momento ili haltis. Kia bela loko! Blua monto je la malproksimo, bela arbaro maldekstre, kaj murmuranta rojo.
Emilja, kiu pasie amadis movantajn akvojn, ekkriis:
– Rigardu, Peĉjo, ŝajnas ke tiu akvo estas “kaprino”! Ĝi fuĝas inter la ŝtonoj kiel likva fiŝo; kaj kiam ĝi ne trovas vojon, ĝi transsaltas.
– Bona loko por ripozado – ĝemis la Vicgrafo – kaj li mallevis la kofreton de la markizino de Vostuleto.
Ili sidiĝis. Peĉjo prenis el la poŝoj sortimenton da olivoj kaj rubusoj plukitaj survoje.
– Ni havas nur tion por manĝi, – li diris kaj disdonis. Continue lendo “Lobato en Esperanto – 10”