Monteiro Lobato

Monteiro Lobato

O Minotauro

Capítulos 15 e 16

 

15 – Batatas e Sócrates

         O jantar correu animadíssimo. Dona Benta reclinava-se no seu coxim, colocado entre o da dona da casa e o de Sócrates. Do outro lado da mesa, muito mais baixa que as modernas, reclinava-se Narizinho, entre Fídias à direita e Herodoto à esquerda. Uma coroa de rosas cingia a testa de todos os comensais. A conversa girou sobre vários assuntos e por fim caiu sobre a arte culinária.

         – Pois é – disse Dona Benta – a razão da nossa viagem a estes séculos foi uma razão ao mesmo tempo sentimental e culinária: a procura de tia Nastácia, que é nossa amiga e nossa cozinheira. E que cozinheira! Como sabe manejar o violino do “gostoso” e tirar dele mil harmonias! O mais simples guizado, um picadinho com batatas, um virado de feijão com torresmos, um vatapá, tudo enfim que sai de suas panelas, está para o que chamamos comida, como os mármores ali dos Senhores Fídias e Policleto estão para as esculturas comuns. Perfeitas obras-primas.

         – E os bolinhos, vovó? – lembrou a menina, do outro lado da mesa. – Os bolinhos de tia Nastácia já estão famosos no Brasil inteiro. Quantas cartas a senhora não recebe das crianças, pedindo a receita dos bolinhos de tia Nastácia? Continue lendo “Monteiro Lobato”

Visitas: 219

Lobato en Esperanto – 10

LA MINOTAŬRO

Ĉapitroj 13 kaj 14

 

13 – Serĉe de Heraklo

         Kiam la tri herooj frapis la pordon, la paŝtisto vekiĝis. Li ekstaris, surprizite. “Kiu estas?” Kaj kuris por malfermi.

         – Saluton! – ekkriis Peĉjo. – Ĉi-foje ni estis tiuj, kiuj pli frue ellitiĝis.

         La paŝtisto petis klarigon, kaj kiam li aŭdis la rakonton pri la supreniro al Olimpo, li ridetis. Li prenis la kazon kiel infana inventaĵo.

         – Ĉu vi ne volas kredi? – diris Emilja, kaj ŝi prenis la flakoneton kun nektaro el la kofreto. – Rigardu, flaru, gustumu…

         La paŝtisto rigardis, flaris, gustumis kaj restis senkomprene.

         – Tio aspektas kiel mielo, sed mielo malsimila al ĉiuj, kiujn mi konas.

         – Mielo estas via nazo! Sciu, ke tio estas la aŭtentika nektaro de la dioj. Ni eniris en Olimpo, jes, kaj ni ĉion vidis, kaj ni ŝtelis ĉi porcion da nektaro kaj iom da ambrozio, kiun ni manĝis kun granda plezuro. Same kiel kremaĵo el verda maizo, kiun vi ne konas ĉar vi eĉ ne scias tion, kio estas maizo. Continue lendo “Lobato en Esperanto – 10”

Visitas: 402

Monteiro Lobato

O Minotauro

Capítulos 13 e 14

 

13 – Em procura de Hércules

         O pastor já estava desperto quando os três heróis lhe bateram a porta. Ergueu-se, assustado. “Quem será?” Correu a abrir.

         – Viva! – exclamou Pedrinho. – Desta vez quem madrugou fomos nós.

         O pastorzinho, surpreso, pediu explicações, e ao ouvir a história da subida ao Olimpo, sorriu. Tomou o caso como invenção das crianças.

         – Não quer acreditar? – disse Emília, tirando da maleta o vidrinho de néctar. – Olhe para isto, cheire, prove…

         O pastor olhou, cheirou, provou e ficou na mesma.

         – Parece mel, mas um mel diferente de todos que tenho visto.

         – Mel o seu nariz! Fique sabendo que é o legítimo néctar dos deuses. Entramos no Olimpo, sim, e vimos tudo, e furtamos esta amostra de néctar e ainda um bom pedaço de ambrosia, que comemos regaladamente. Tal qual curau, uma coisa feita de milho verde, que você não conhece porque nem sabe o que é milho. Continue lendo “Monteiro Lobato”

Visitas: 148