Lobato en Esperanto – 13

Rakontoj de onklino Nastasja

 Ĉapitroj 11, 12, 13 kaj 14

  

11 – Johano kaj Maria

         Estis iam paro kun tiom da infanoj, ke ili decidis malgrandigi la familion forpelante du el ili. Tiuj elektitaj kiel viktimoj estis nomitaj Johano kaj Maria. Iun matenon la patro ordonis, ke ili sin preparu por iri kun li por preni mielon en la arbaro.

         La geknaboj pretiĝis kaj ili foriris. Meze de la arbaro la patro diris: “Nun restu ĉi tie tre kvietaj dum mi serĉas mielon. Tuj kiam vi aŭdos krion, iru rekte al la loko de la sono,” kaj li foriris al loko en la kontraŭa direkto de sia domo, kie li kriegis – kaj poste li turnis sin al la alia direkto kaj kuris hejmen. Aŭdinte la krion, la du infanoj marŝis al la loko el kie venis la sono. Ili ne trovis la patron kaj perdiĝis.

         Noktiĝis kaj la du kompatinduloj dormis en kavaĵo de arbo. La sekvan tagon, Johano grimpis al la supro de la arbo por vidi ĉu li povas trovi ion. Li vidis iom da fumo malproksime. Li ordonis al Maria, ke ŝi atendu kaj iris tien.

         Estis la domo de maljunulino duonblinda, kiu bakis kukojn en la forno. Continue lendo “Lobato en Esperanto – 13”

Visitas: 836

Lobato en Esperanto – 13

Rakontoj de onklino Nastasja

 Ĉapitroj 7, 8, 9 kaj 10

 

7 – La eta viro

         Iam la princo Johano eniris en arbaro por ĉasi kun kelkaj amikoj. La princo, kiu gvidadis la grupon, fine distanciĝis de siaj kunuloj kaj perdiĝis en la arbaro. Li klopodis por eliri el la arbaro sed ne sukcesis. Li marŝis ĉi tien kaj tien sencele, tute sen iu direkto. Subite li ekvidis muron altan kiel monto, kaj li direktis sin al ĝi.

         Li eksciis, ke estas regno apartenanta al familio de gigantoj. La mastro de la domo estis tiel alta, ke lia kapo atingis la nubojn. Li estis edziĝinta al giganta virino kaj havis gigantan filinon nomatan Gimara.

         Kiam la giganto vidis la princon, li ege miris. “Kion vi faras ĉi tie, vireto?”

         La princo rakontis al li sian historion, kaj la giganto diris: “Bone. Mi povas akcepti vin kiel mian serviston,” kaj la princo, kiu ne havis alian elekton, restis tie.

         La filino de la giganto trovis lin tiel ĉarma ke ŝi enamiĝis. La patro rimarkis la aferon. Li vokis la princon kaj diris al li: Continue lendo “Lobato en Esperanto – 13”

Visitas: 834

Lobato en Esperanto – 13

Rakontoj de onklino Nastasja

 Ĉapitroj 4, 5 kaj 6

 

4 – La ŝtelista princino

         Estis patro kun tri infanoj; unu plantis oranĝan arbon, alia plantis limean arbon kaj alia plantis citronan arbon. Iun tagon la plej aĝa iris al sia patro kaj diris:

– Paĉjo, mi estas plenkreskulo kaj mi volas eliri en la mondon.

         La patro pensis, ke estas ankoraŭ frue, sed la junulo tiom insistis, ke li devis konsenti. Kaj li diris:

         – Nu, foriru, sed unue vi devas decidi, ĉu vi volas preni mian benon kaj malmulte da mono aŭ mian malbenon kaj multe da mono.

         La junulo volis malbenon kun multe da mono – kaj la patro malbenis lin kaj donis al li sakon da mono. Antaŭ ol foriri, la junulo diris al la fratoj, ke kiam lia oranĝujo komencos velki, tio estos signo, ke li havas grandajn problemojn – kaj ili devos serĉi lin por helpi lin. Continue lendo “Lobato en Esperanto – 13”

Visitas: 587