Categoria: Lobato en Esperanto

Hans Staden

Ĉapitroj 7 kaj 8

Tradukis Jorge Teles

 

07 – La Fortikaĵo de Bertioga

         Hans Staden loĝis en San-Vicento, portugala kolonio sur insulo tre proksima al la marbordo kaj kiu havis du setlejojn: San-Vicento, nomata de la indianoj Ipanemo (aĉa akvo), kaj alia nomata Engŭagŭasuo (granda pistujo). Sur la insulo estis ankaŭ pluraj sukerfabrikoj.

         La indianoj en tiu regiono estis la Tupinikenoj, kies domajnoj estis limigitaj en la sudo per la tero de la Kariĵooj, kaj en la nordo de la Tupinambaooj, ambaŭ malamikaj triboj.

         La Tupinambaoj malamis la portugalojn pro tio ke ili kuniĝis kun la Tupinikenoj. Bertioga (loko de la fiŝo mugilo – familio: mugiledoj) estis kvin mejlojn de San-Vicento. Ĉar ekzistis kanalo kun facila eniro por la indianaj kanuoj, grupo de mestizoj kie tie loĝadis, komencis konstrui fortreson. Tiele ili protektus la kulturejojn de sukerkano kiuj komencis formiĝi en la ĉirkaŭaĵoj kontraŭ la atakoj de tiuj indianoj.

         – Kio estas mestizo? Continue lendo “Lobato en Esperanto – 07”

Hans Staden

Ĉapitroj 5 kaj 6

Tradukis Jorge Teles

 

05 – Esplorado de la tero

         Kiam la knabino revenis, sinjorino Benta daŭrigis:

         – Post kelka tempo, ekblovis bona vento. La ŝipo forlasis la golfeton por serĉi la havenon de Sankta-Katarino. Tamen la tago estis tiel nuba, ke ne eblis trovi la havenon.

         La sekvan matenon, dum la maristoj diris sian unuan preĝon de la tago, ekestis ŝtormo. La mallumo fariĝis terura. La piloto ne sciis kion fari, ĉar ekzistis multaj insuloj tie. Fine, li decidis iri sencele por trovi lokon por ŝirmi la ŝipon. Feliĉe li trovis bonegan havenon, kaj ili sukcesis ankri.

         La maristoj prenis boaton kaj eliris por esplori la insulon. Ili iris laŭ kanalo, inspektante la bordojn por vidi ĉu ili trovas ian fumon, signon de homoj.

         Ĉar la nokto alproksimiĝadis, la kapitano decidis ke ĉiuj elŝipiĝu. Ili faris fajron por prepari vespermanĝon, kiu konsistis el palmo-medolo tranĉita surloke. Poste ili trankvile dormis. Continue lendo “Lobato en Esperanto – 07”

Hans Staden

Ĉapitroj 3 kaj 4

Tradukis Jorge Teles

 

03 – Vojaĝo al Lisbono

         La ŝipoj forlasis la havenon de Olinda, kiun la indianoj nomis Marim (vilaĝeto) kaj veturis kvardek mejlojn norden, serĉe de la lando de gento potigvara.

         – Kie loĝadis la potigvaroj, avinjo?

         – Ilia tero respondas hodiaŭ al kelkaj ŝtatoj de nordoriento de Brazilo. Tie troviĝis multe da brazil-arbo. Iliaj trunkoj estis komercaĵo inter la indianoj kaj la eŭropanoj.

– Momenton, avinjo – diris Peĉjo. – Kial oni tiom multe okupiĝis pri brazil-arbo kaj hodiaŭ oni ne plu parolas pri ĝi? Ĉu la arboj ne plu ekzistas?

         – Preskaŭ ne, Peĉjo. Sed tio, kio okazis, estis ke ŝtonkarbo venkis la brazil-arbon.

         La okuloj de Peĉjo larĝiĝis. Continue lendo “Lobato en Esperanto – 07”