Categoria: Lobato en Esperanto

SACI’

 Ĉapitroj 13, 14, 15 kaj 16

Tradukis: Jorge Teles

  

13 – Novaj diskutoj

Ili devis atendi ĝis noktomezo, ĉar nur en tiu horo la arbaraj elfoj eliras el siaj nestoj. Por pasigi la tempon, Saci’ klarigis al Peĉjo kia estas la vivo en la naturo.

– Vi neniam povas imagi pri la sorĉa vivo, kiun ni havas ĉi tie, – li diris.

– Do, do! – diris la knabo. – Estas nenio, kion la homoj ne scias. Avinjo havas libron pri Naturhistorio, kiu ĉion rakontas.

Saci’ ridis kaj blovis fumeton el la pipeto.

– Ĉu ĉion? Ha, ha, ha!… Ĉi libroj ne rakontas eĉ la duonon, kaj estas plenaj je inventaĵoj aŭ eraroj. Sufiĉas diri, ke por ĉiu insekto necesus tuta libro nur por rakonti ion pri ilia eta vivo. Kaj kiom da insektoj estas? Milionoj… Continue lendo “Monteiro Lobato en Esperanto – 02”

SACI’

 Ĉapitroj 9, 10, 11 kaj 12

 Tradukis: Jorge Teles

  

9 – La anakondo

– Monstro! Helpu min! Monstro kun korpo de serpento kaj kapo de bovo!… – kriis Peĉjo, kaj li denove grimpis sur la arbo eĉ pli rapide ol la unuan fojon.

Saci’ iris por vidi tion, kio estas, kaj revenis:

– Estas anakondo, kiu ĵus glutis bovidon. Descendu, ke ne estas danĝero. Ĝi dormas kaj dormos tiele dum du aŭ tri monatoj ĝis la bovo estos digestata.

Malgraŭ la fido je Saci’, la knabo saltis de arbo al arbo por malsuprenveni nur cent paŝojn for. Sed ĉar la tento vidi la anakondon estis granda, li malrapide alproksimiĝis, ĝis li atingis punkton de kie li povis sendanĝere ekzameni.

Estis unu el la plej grandaj, kiujn oni povas trovi, kaj ĝi devas esti almenaŭ dek metrojn longa kaj dika kiel kapo de viro. Peĉjo ne komprenis kiel la tuta bovido povus eniri en ĝin. Continue lendo “Monteiro Lobato en Esperanto – 02”

SACI’

 Ĉapitroj 5, 6, 7 kaj 8

 Tradukis: Jorge Teles

 

5 – Peĉjo kaptas Sacion

Tiom impresis Peĉjon ĉi konversacio, ke de tiam li nur pensis pri saci’, kaj li eĉ komencis vidi saciojn ĉie. Sinjorino Benta mokis lin kaj diris:

– Atentu! Mi jam aŭdis rakonton pri knabo, kiu tiel pensis pri saci’, ke li fariĝis saci’…

Peĉjo ignoris la rakonton, kaj unu tagon, plena je kuraĝo, decidis kapti unu. Li denove serĉis Oĉjon Barnabaso.

– Mi decidis kapti sacion, – li diris, – kaj mi volas, ke vi instruu al mi la plej bonan manieron.

Oĉjo Barnabaso ridis antaŭ tiu braveco.

– Mi ŝatas vidi tian knabon. Vi montras, ke vi estas nepo de la forpasinta maljunulo, viro, kiu timadis eĉ ne la senkapan mulinon. Estas multaj manieroj kapti sacion, sed la plej bona estas pere de la kribrilo. Trovu krucan kribrilon… Continue lendo “Monteiro Lobato en Esperanto – 02”