Monteiro Lobato en Esperanto – 01

La Bieneto de la Flava Pego

 Kvara parto: La Geedziĝo de Nazulino

 Tradukis: Jorge Teles

 1 – La malsaniĝo de la princo

            Post la vojaĝo de Nazulino al la regno de la Klaraj Akvoj la princo Oroskvamo falis en profundan malĝojon. Li magriĝis. Liaj skvamoj fariĝis maldikaj kiel silka papero. Li havis la okulojn fiksitaj al la trono, de kie Nazulino spektis la grandan kortuman balon, kaj de tempo al tempo li suspiradis, per suspiroj venintaj el la profundaĵoj de la koro. Rilate la apetiton, nenion. Antaŭ ĉiuj bongustaj frandaĵoj kiujn la regna kuiristo elpensadis, ĉiam okazis tio: la princo leviĝis el la tablo sen tuŝi iun pladon. Belaj vermoj lasis lin tiel indiferenta, kvazaŭ ili estus unu el tiuj teruraj allogaj vermoj, kiuj havas hokon interne.

            Ĉi tiu animstato de la princo tre malĝojigis la korteganaron. Aldone al tio, ke ĉiuj sincere amas la princon, ili timis, ke en okazo de lia morto sidiĝu en la trono iu piranjo de malbona kasto, aŭ fama polpo kiu amuziĝas per strangolado de kompatindajn fiŝojn per siaj teruraj tentakloj. Continue lendo “Monteiro Lobato en Esperanto – 01”

Visitas: 641

Monteiro Lobato en Esperanto – 01

La Bieneto de la Flava Pego

Tria parto: La Markizo De Vostuleto

Tradukis: Jorge Teles

1 – La sep porketoj

            Estis sep porketoj. Mi scias, ke la numero sep estas ĉiam preferata de la mensoguloj, sed ili vere estis sep. Ĉiuj ruĝaj, kun blankaj makuloj sur la korpo. Kiam ilia patrino promenadis, la sep porketoj akompanadis ŝin unu post la alia – rom, rom, rom…

            La tempo pasis kaj la porketoj kreskadis, kaj dum ili kreskadis ili iris…

            – Al la lernejo, mi scias!

            – Jes, al la lernejo de la forno.

            – Kia teruraĵo!

            – Tio veras. Porketa vivo en la Bieneto de la Flava Pego ne estas la plej enviinda. La bela besteto ludas en la korto, feliĉe, dika kiel pilko. Sinjorino Benta rigardas kaj diras:

            – Onklino Nastasja, hodiaŭ la kuzo Dodoko venas ĉi tien por vespermanĝi kun ni. Mi opinias, ke vi povas prepari “tiun”! – kaj fingromontras la kompatinduleton.

            La nigrulino iras al la maizdeponejo, prenas spikon kaj krias en la korto – ŝuk, ŝuk, ŝuk! Continue lendo “Monteiro Lobato en Esperanto – 01”

Visitas: 528

Monteiro Lobato en Esperanto – 01

La Bieneto de la Flava Pego

Dua parto: La Bieneto de la Flava pego

Tradukis: Jorge Teles

1 – La ĵabutikaboj

            Reveninte el la reĝlando de la Klaraj Akvoj, Nazulino komencis ĉiunokte sonĝi pri princo Oroskvamo, Sinjorino Araneo, doktoro Heliko kaj aliaj multaj gravuloj, kiujn ŝi renkontis tie. Ŝi restis tiel, ke ŝi ne povis vidi la plej malgrandan insekton sen komenci imagi la mirindan vivon, kiun ĝi havus en sia eta lando. Kaj kiam ŝi ne pensis pri tio, ŝi pensis pri Eta Polekso kaj la rimedoj por igi lin eskapi denove el la historio, kie la kompatinda loĝas malliberigata.

            Ĉi tio estis la plej ŝatata temo de la konversacioj de la knabino kun la pupo. Ili faris ĉiuspecajn planojn, ĉiu pli frenezetan.

            Emilja havis ideojn kiuj estas veraj deliraĵoj.

            – Mi iros tien – ŝi diradis – kaj mi kaptos la orelojn de Fraŭlino Blatino kaj donos piedbaton sur ŝian papagan nazon kaj prenos Etan Polekson per la botoj kaj kuros ĉi tien. Continue lendo “Monteiro Lobato en Esperanto – 01”

Visitas: 693