Visitas: 80
A Reforma da Natureza – Segunda Parte
Capítulos 7 e 8 (último)
7 – A CAÇA AO MONSTRO
A Noventaequatropeia estava lá na mesma grota úmida dos caetés de Tia Nastácia, sempre parada, olhando. Parece que o gosto dela era parar e olhar. O Doutor Zamenhof e seus homens cercaram-na de longe e examinaram-na com os binóculos.
– Noventa e quatro pernas, sim – observou o sábio-, evidentemente, seis foram arrancadas, porque ainda aparecem os buracos em que deviam estar inseridas. O corpo é formado de anéis córneos, exatamente como o das pequeninas centopeias. O aspecto externo é o mesmo das centopeias, e aqui estou garantindo que esse monstro não passa duma centopeia gigantesca, que perdeu seis pernas em algum desastre.
Depois de bem examiná-la pelo binóculo e de medir com o “olhômetro” as dimensões do monstro, discutiu com os seus auxiliares os meios de captura.
– Temos de construir um canudo de vinte metros de comprimento e um metro de diâmetro interno, com tampa dos dois lados – disse por fim.
– E como fazê-la entrar no canudo? – perguntou um dos assistentes.
O maior problema era esse. O Doutor Zamenhof coçou a barba. Estava indeciso. Continue lendo “”
Visitas: 453
Lobato en Esperanto – 14
La reformo de la Naturo – Dua parto
Ĉapitroj 7 kaj 8 (lasta)
7 – ĈASADO AL LA MONSTRO
La Naŭdekkvarpiedulo estis ĉe la rivereto kie onklino Nastasja vidis ĝin. Ankoraŭ senmova kaj rigardante. Ŝajnas, ke ĝia plezuro estas senmove rigardi. Doktoro Zamenhof kaj siaj helpantoj ĉirkaŭis ĝin de malproksime kaj ekzamenis ĝin per binokloj.
– Naŭdek kvar kruroj, jes – observis la saĝulo – evidente, ses estis deŝiritaj, ĉar ankoraŭ aperas la truoj, en kiuj ili devus esti enmetataj. La korpo konsistas el kornecaj ringoj, ekzakte kiel tiu de etaj skolopendroj. La ekstera aspekto estas sama kiel skolopendroj, kaj mi ja garantias, ke tiu monstro estas nenio alia ol giganta skolopendro, kiu perdis ses krurojn en iu katastrofo.
Ekzameninte ĝin atente per binokloj kaj kalkulinte ĝiajn dimensiojn, li ekdiskutis kun la asistantoj pri la maniero kapti la monstron.
– Ni devas konstrui tubon longan dudek metrojn kaj internan diametron je unu metro, kun kovriloj en ambaŭ flankoj – li diris fine.
Kaj kiel vi enmetos ĝin en la tubon? – demandis unu el la asistantoj. La plej granda problemo estis ĉi tio.
Doktoro Zamenhof karesis sian barbon. Continue lendo “Lobato en Esperanto – 14”
Visitas: 114