Jorge – Página: 3 – Jorge Teles

29/03/2026

Lobato en Esperanto – 13

Rakontoj de onklino Nastasja

Ĉapitroj 11, 12, 13 kaj 14

11 – Johano kaj Maria

Estis iam paro kun tiom da infanoj, ke ili decidis malgrandigi la familion forpelante du el ili. Tiuj elektitaj kiel viktimoj estis nomitaj Johano kaj Maria. Iun matenon la patro ordonis, ke ili sin preparu por iri kun li por preni mielon en la arbaro.

La geknaboj pretiĝis kaj ili foriris. Meze de la arbaro la patro diris: “Nun restu ĉi tie tre kvietaj dum mi serĉas mielon. Tuj kiam vi aŭdos krion, iru rekte al la loko de la sono,” kaj li foriris al loko en la kontraŭa direkto de sia domo, kie li kriegis – kaj poste li turnis sin al la alia direkto kaj kuris hejmen. Aŭdinte la krion, la du infanoj marŝis al la loko el kie venis la sono. Ili ne trovis la patron kaj perdiĝis.

Noktiĝis kaj la du kompatinduloj dormis en kavaĵo de arbo. La sekvan tagon, Johano grimpis al la supro de la arbo por vidi ĉu li povas trovi ion. Li vidis iom da fumo malproksime. Li ordonis al Maria, ke ŝi atendu kaj iris tien.

Estis la domo de maljunulino duonblinda, kiu bakis kukojn en la forno. Continue lendo “Lobato en Esperanto – 13”

29/03/2026

Monteiro Lobato

Histórias de Tia Nastácia

Capítulos 11, 12, 13 e 14

11 – João e Maria

Houve uma vez um casal com tantos filhos que o remédio foi aliviar a família botando dois fora. Chamavam-se João e Maria os escolhidos como vítimas. Certa manhã o pai mandou que se aprontassem para irem com ele tirar mel na floresta.

Os meninos se aprontaram e foram. Lá no meio da mata o pai disse:

“Agora fiquem aqui bem quietinhos enquanto eu me afasto. Assim que ouvirem um grito, dirijam-se do lado do som”, e afastou-se para um ponto em direção contrária à sua casa, onde gritou — e depois deu uma volta e correu para casa. Ouvindo o grito, as duas crianças encaminharam-se do lado do som. Não encontraram o pai e perderam-se.

Veio a noite e os dois coitadinhos dormiram num oco de pau. No dia seguinte João subiu ao alto duma árvore para ver se enxergava alguma coisa. Viu muito longe uma fumacinha. Mandou que Maria ficasse esperando e dirigiu-se para lá.

Era a casa duma velha catacega que estava assando bolos ao forno. Continue lendo “Monteiro Lobato”

22/03/2026

Lobato en Esperanto – 13

Rakontoj de onklino Nastasja

Ĉapitroj 7, 8, 9 kaj 10

7 – La eta viro

Iam la princo Johano eniris en arbaro por ĉasi kun kelkaj amikoj. La princo, kiu gvidadis la grupon, fine distanciĝis de siaj kunuloj kaj perdiĝis en la arbaro. Li klopodis por eliri el la arbaro sed ne sukcesis. Li marŝis ĉi tien kaj tien sencele, tute sen iu direkto. Subite li ekvidis muron altan kiel monto, kaj li direktis sin al ĝi.

Li eksciis, ke estas regno apartenanta al familio de gigantoj. La mastro de la domo estis tiel alta, ke lia kapo atingis la nubojn. Li estis edziĝinta al giganta virino kaj havis gigantan filinon nomatan Gimara.

Kiam la giganto vidis la princon, li ege miris. “Kion vi faras ĉi tie, vireto?”

La princo rakontis al li sian historion, kaj la giganto diris: “Bone. Mi povas akcepti vin kiel mian serviston,” kaj la princo, kiu ne havis alian elekton, restis tie.

La filino de la giganto trovis lin tiel ĉarma ke ŝi enamiĝis. La patro rimarkis la aferon. Li vokis la princon kaj diris al li: Continue lendo “Lobato en Esperanto – 13”