Lobato en Esperanto- 09
LA FLAVA PEGO
Ĉapitroj 27 kaj 28 (lasta)
27 – La ne invititaj “enŝteliĝantoj”
Se ni priskribus, aŭ simple mencius, ĉiujn gastojn, ne estus papero kiu sufiĉus. Tre multenombra popolo, tiu de la Fabelo! Subite Emilja sonigis unu el siaj plej famaj blekoj:
– Jen la Princo Oroskvamo kun la tuta kortego. Mi vidas la bufan majoron, la kudristino sinjorino Araneo, doktoro Heliko!…
La kriego atingis la orelojn de onklino Nastasja en la kuirejo, kiu, aŭdinte la nomon de doktoro Limako, aperis ĉe la pordo, kun tru-kulero en mano.
– Ne forgesu, Emilja, peti al li dek pilolojn. Mi ege bezonas.
Emilja akiris de Doktoro Heliko manplenon da la famaj piloloj.
Tuj post la kortego de la Princo venis kato.
– Ĉu la vera Holivuda Kato aŭ la falsa? – demandis Nazulino. Continue lendo “Lobato en Esperanto- 09”
Monteiro Lobato
O PICAPAU AMARELO
Capítulos 27 e 28 (último)
27 – Os “penetras”
Se fôssemos descrever, ou simplesmente mencionar, todos os convidados, não haveria papel que chegasse. Povo numerosíssimo, o da Fábula! Em certo momento Emília deu um dos seus mais famosos berros:
— Lá vêm vindo eles — o Príncipe Escamado com toda a corte. Estou vendo o Major Agarra, Dona Aranha, o Doutor Caramujo! …
O berro chegou aos ouvidos de tia Nastácia lá na cozinha, a qual, ao ouvir a menção do Doutor Caramujo, apareceu na porta, com uma espumadeira na mão.
— Não se esqueça, Emília, de pedir “prele” umas dez pílulas. Têm-me feito muita falta.
Emília obteve do Doutor Caramujo um bom punhado do célebre cura-tudo em pelotinhos.
Bem atrás do bando vinha um gato.
— Será o Gato Félix verdadeiro ou o falso? — quis saber Narizinho. Continue lendo “Monteiro Lobato”