Posts

Publicado em

Lobato en Esperanto – 12

La Ŝaltilo de la Grandeco

Ĉapitroj 15 kaj 16

 

15 – La Kolonelo Teodoriko

         Post horo da marŝado sur vojo sen iu ajn pasanto, la Vicgrafo vidis la bienon de kolonelo Teodoriko. Bovoj kaj azenoj vagadis sentime sur la kampoj. Neniu timigis ilin.

         – Mi volas pasigi kelkajn minutojn en tiu domo, Vicgrafo! – kriis Emilja de sia fenestreto.

         La Vicgrafo, kiu distriĝeme pensadis, nenion aŭdis. Emilja uzis la “sonorilon”. Ŝi forte tiris la ŝnureton kaj la doloro de la barbo vekis la giganton.

         – Kio okazas tie supre? – li demandis.

         Emilja ripetis la ordonon, viziti la grandegan blankan domon. Malgraŭ tio, ke la Vicgrafo esti transformita en la plej grandan giganton en la mondo, li, pro kutimo, obeis Emiljan same kiel antaŭe. Kaj ŝi nun fariĝis lia vera cerbo, la posedantino de lia volo. Ŝajnis nekredeble, ke tiu homa pediketo, ene de la cilindra ĉapelo, kondukis lin tien, kien ŝi volis iri.

         Kiam ili eniris en la korto, ili aŭdis malĝojan muĝon de malsata bovino. La Vicgrafo iris al la stalo. La laktobovino de la kolonelo, fratino de la Senkorna Bovino de sinjorino Benta, estis arestata en bovinejo, sen herbo en la trogo. Apude, ĝia eta bovido ploradis pro malsato. Continue lendo “Lobato en Esperanto – 12”

Publicado em

Monteiro Lobato

A Chave do Tamanho

Capítulos 15 e 16

 

15 – O Coronel Teodorico

         Depois de caminhar por uma hora pela estrada deserta de passantes, o Visconde avistou a fazenda do Coronel Teodorico. Bois e burros andavam soltos pelas roças, comendo à farta. Não havia ninguém para espantá-los.

         — Quero portar uns minutos naquela casa, Visconde! — berrou Emília lá da sua janelinha.

         O Visconde, que estava remoendo uma ideia, não ouviu. Emília recorreu à “campainha”. Com um forte puxão na corda, fez que a dor da barba acordasse o distraído gigante.

         — Que há lá em cima? — perguntou ele.

         Emília repetiu a ordem de portar no imensíssimo casarão branco que dali avistavam e Juquinha não queria crer que fosse uma simples casa velha de fazenda. Apesar de transformado no maior gigante do mundo, o Visconde, pela força do hábito, obedecia à Emília do mesmo modo que antigamente. E ela agora se tornara o seu verdadeiro cérebro, a manobradora da sua vontade. Parecia incrível que aquele piolhinho de gente, lá dentro da cartola, o conduzia para onde queria.

         Ao entrarem no terreiro da fazenda ouviram mugidos tristes de vaca faminta. O Visconde encaminhou-se para o estábulo. A vaca de leite do Coronel, irmã da Mocha de Dona Benta, estava presa na baia, sem capim nenhum no cocho. Perto, o seu bezerrinho chorava de fome. Continue lendo “Monteiro Lobato”

Publicado em

Lobato en Esperanto – 12

La Ŝaltilo de la Grandeco

Ĉapitroj 13 kaj 14

 

13 – Revelacioj

         La suno estis varma. Emilja, ruĝiĝinta pro la ekzercado, ne plu povis kun la varmego de la vato. Ŝi senvestiĝis kaj staris nuda sur la mano de la Vicgrafo, portante nur la botojn. Li levis ŝin ĝis la nazo kaj diris:

         – Vi povas paroli. Rakontu ĉion, kio okazis.

         Emilja rakontis ĉion: la vojaĝon al la Domo de la Ŝaltiloj, la tiradon suben de la Ŝaltilo de la Grandeco kaj la “malgrandigon”.

         La Vicgrafo teruriĝis.

         – Ĉu tio eblas? Do estis vi, Emilja, tiu, kiu kaŭzis la teruran katastrofon, kiu viktimigis la “klasikan homaron”?

         – Estis mi, jes, sed ne ĉar mi volis. Mi nur volis trovi la Ŝaltilon de la Milito, jen ĉio. Sed la Ŝaltiloj ne havis surskribojn. Do mi decidis eksperimenti ĉiujn ĝis trovi tiun de la Milito. La unua, kiun mi tuŝis, estis la Ŝaltilo de la Grandeco – kaj tuj mi perdis la grandecon. Ĉar mi perdis mian grandecon, mi ne povis denove levi ĝin – kaj jen.

         La Vicgrafo ne revenis el sia miro.

         – Teruraĵon vi faris, Emilja! Tio ne estas nura petolaĵo. Sed vera katastrofo! Laŭ tio, kion mi observis en la bieneto, mi konkludas, ke tio okazis en la tuta mondo – kaj nun mia celo estas iri al la urbo por kontroli tion, ĉu la malgrandigo atingis ĉiujn kreitaĵojn. Continue lendo “Lobato en Esperanto – 12”