Lobato en Esperanto – 06
Fabloj
Fabloj 71, 72, 73, 74 kaj 75 (lasta)
Tradukis Jorge Teles
71 – Pli granda katastrofo
– La suno edziĝos! – anoncis la klaĉema birdo Pitango.
– Vivuoj al la suno!
– Ĉu vivuoj? – kriis la ranoj timigitaj. – Ne diru tion, je Dio … Ununura suno jam ĝenas nin. La marĉoj sekiĝas kaj kelkfoje preskaŭ nin mortigas pro soifo. Kaj ĝi estas nur unu… Imagu nun, ke ĝi edziĝas kaj, krom sinjoro Suno, ni ankaŭ devos toleri sinjorinon Sunon kaj la etajn Sunidojn… Tio estos la plej granda malfeliĉo, ĉar nur la ŝtonoj kapablos elteni la furiozon de la fajreca familio. Continue lendo “Lobato en Esperanto – 06”
Monteiro Lobato
Fábulas
Fábulas 71, 72, 73, 74 e 75 (último)
71 – Mal maior
– O sol vai casar-se! – anunciou um bem-te-vi boateiro.
– Viva o sol!
– Viva? – exclamaram as rãs, assustadas. – Não diga isso, pelo amor de Deus… Um sol apenas já nos dá o que fazer. Seca os brejos e nos deixa às vezes a ponto de morrermos de sede. E é um só… Imaginem agora que se casa e, além do senhor sol, temos também de aturar dona sol e os sóis filhinhos… Será a maior das calamidades, porque então unicamente as pedras poderão resistir à fúria da família de fogo.
Assim é. O mundo está bem equilibrado e qualquer coisa que rompa a sua ordem resulta em males para os viventes. Fique pois solteiro o sol e não enviúve quem é casado. Continue lendo “Monteiro Lobato”