Monteiro Lobato

O PICAPAU AMARELO

 Capítulos 13, 14, 15 e 16

 

13 – O Visconde em cena

O “sabinho” estava no pasto, a conversar com o Conselheiro.

— Acabou-se o nosso sossego — dizia o Burro Falante, cheio de saudades do tempo antigo. — Com a mudança do País de Maravilhas para cá, as encrencas começam a suceder-se uma atrás da outra.

— Também penso assim — concordou o Visconde — e a maior vítima sou sempre eu. Para as coisas perigosas, só se lembram de mim. Fizeram me trepar no Cedro Grande para dar o recado ao Polegarzinho. Houve lá um quiproquó e levei botada no nariz. Caí. Quebrei uma perna. Destronquei um pé. Felizmente Nastácia já me consertou …

— É essa a razão da escolha do Senhor Visconde para as empresas arriscadas — disse o Burro Falante. — O Senhor Visconde é “consertável”…

— Sim, tia Nastácia costuma consertar-me. Já com o Polegar não pôde fazer o mesmo, porque ele é de carne — tem de sarar com o tempo. Tia Nastácia encanou-lhe a perninha e atou-a com um cadarço. Só nestes quinze dias ele poderá erguer-se da cama.

Estava a conversa nesse ponto quando soou o berro — VISCONDE! … Continue lendo “Monteiro Lobato”

Lobato en Esperanto – 09

LA FLAVA PEGO

 Ĉapitroj 09, 10, 11 kaj 12

 

09 – Peter Pan kaj Ruĝa Ĉapeto

Vere estis li. Post translokiĝo al Novlando, Peter zorgis pri siaj aĵoj, kiujn li alportis el Neniamlando. La plej granda malfacilaĵo estis la lokado de la Maro de Piratoj. La maroj havas iun malperfektaĵon: tro grandaj. La plej eta estas ankoraŭ granda kompare kun tero, ĉar estas tri kvaronoj da maro kaj unu da tero sur la terglobo. Kiel do meti tutan maron tien en la bienojn de sinjorino Benta? Peter Pan serioze konfuziĝis, kun sulkoj sur la frunto.

Kiam li estis antaŭ la kastelo de Neĝulino, ŝi vidis lin kaj lin vokis. La knabo galopis supren laŭ la ŝtuparo. Ekvidinte tie la nepojn de sinjorino Benta, li ridetis.

– Kion vi faras ĉi tie? – Li demandis.

– Ni vivas ĉi tie, – respondis Peĉjo. – La bieno de avinjo estas preter la barilo, kaj Novlandon, avinjo aĉetis por definitiva instalado de la Mondo de la Fabeloj. Ĉiuj mirindaj roluloj ekmoviĝas ĉi tien – eĉ la grekoj. Antaŭ iom da tempo, ni renkontis Ĥimeron – kaj pro timo ni kuris ĉi tien…

Peter Pan, moderna knabo, nenion sciis pri la grekaj monstroj, nek interesiĝis pri ili. Continue lendo “Lobato en Esperanto – 09”

Monteiro Lobato

O PICAPAU AMARELO

 Capítulos 09, 10, 11 e 12

 

09 – Peter Pan e Capinha Vermelha

Era realmente ele. Depois da mudança para as Terras Novas, Peter Pan andava em grande atividade para arrumar todas as coisas trazidas da Terra do Nunca. A dificuldade maior era a acomodação do Mar dos Piratas. Os mares têm o defeito do tamanho. Muito grandes. O menor ainda é grande em comparação das terras, porque há no globo três quartas partes de mar para uma de terra firme. Como, pois, colocar um mar inteiro ali no sítio de Dona Benta? Peter Pan estava seriamente atrapalhado, cheio de ruguinhas na testa.

Ao defrontar o castelo de Branca, esta chamou-o com o dedo. O menino subiu as escadarias a galope. Vendo lá os netos de Dona Benta, sorriu.

— Que andam fazendo por aqui? — perguntou.

— Somos daqui mesmo — respondeu Pedrinho.

— O sítio de vovó fica para lá da cerca, e estas Terras Novas vovó as comprou para a instalação definitiva do Mundo das Fábulas. Todos os personagens maravilhosos começam a mudar-se para cá — até os gregos. Inda há pouco demos de cara com a Quimera — e abrimos no pé…

Peter Pan, menino moderno, nada sabia dos monstros gregos, nem se interessava por eles. Continue lendo “Monteiro Lobato”