PETER PAN
Ĉapitro 2
2 – Neniamlando
La alian tagon, antaŭ ol sinjorino Benta daŭrigis la rakonton pri Peter Pan, onklino Nastasja aperis kun sia ombro reduktita per peco sur sia ŝultro.
– Ŝajnas, ke estas muso tiu, kiu ronĝas mian ombron, – ŝi diris, kiam ŝi paŝis inter la lanternego sur la tablo kaj la blanka muro. – Rigardu, sinjo, – ŝi aldonis kaj montris la ombron ĵetatan sur la muro. – Alia peco mankas, ĝuste sur la ŝultro. Je ĉi maniero mi finos tute sen ombro. Kia malhonoro.
– Tion, mi ne kredas, – diris Nazulino. – Ne gravas, ĉu vi havas ombron aŭ ne. Al kio valoras ombro?
– Ŝajnas, knabino, ŝajnas ke ĝi estas senvalora, – respondis la nigrulino. – Sed la mondo estas perversa, kaj se ĉiuj scias, ke mi ne havas ombron, ili eĉ povus bruligi min vivanta, kiel ili faris al la kompatinda Johana de la Arko.
– Johana de Arko.
– Tio, jes. La mondo mortigas ĉiujn, kiuj ne similas al la plejmulto. Fraŭlino Johana havis pli bonajn okulojn ol la ceteraj homoj kaj pro tio ŝi vidis multajn aferojn, havis viziojn. Ili bruligis la kompatindulinon. Se ili vidas min sen ombro, ili povas diri, ke mi estas sorĉistino. La mondo estas perversa, knabino. Ho Dio… Continue lendo “Lobato en Esperanto – 11”
