Lobato en Esperanto – 07

Hans Staden

Ĉapitroj 15 kaj 16

Tradukis Jorge Teles

 

15 – Scenoj de kanibalismo

         Kelkan tempon poste, la indianoj el Ubatuba estis invitataj al festo ĉe la tribo de Tilkoaripe, kie ili manĝos “marakaĵaan” kaptiton.

La invitatoj iris en kanuoj kaj kondukis Hans-on.

         En ĉiuj kabanoj, la virinoj finpretigadis la kaŭimon, trinkaĵo nemalhavebla ĉe tiaj festoj.

         Hans alproksimiĝis al la marakaĵao kaj demandis al li:

         – Ĉu vi pretas morti?

         La indiano rigardis lin kun indiferento kaj respondis kun tre trankvila rideto:

         – Jes, mi estas preta por io ajn. Sed ni, la maracaĵaa popolo havas pli bonajn ŝnurojn por ligi la kaptitojn…

         – Kial li tion diris, avinjo? – demandis Nazulino.

         – Li parolis pri la ŝnuro speciale preparita por ligi kaptitojn en la tago de ofero por montri ke li ridas antaŭ la morto kaj mokas liajn malamikojn… Hans Staden sentis grandan kompaton por la malfeliĉulo. Li retiriĝis kaj eklegis libron ledbindita, kiun la indianoj alportis de boato kaptita kun la helpo de la francoj. Continue lendo “Lobato en Esperanto – 07”

Visitas: 1138

Lobato en Esperanto – 07

Hans Staden

Ĉapitroj 13 kaj 14

Tradukis Jorge Teles

 

13 – Esperoj

         Tuj post la forido de Njaepepo’, portugala ŝipo alvenis de San-Vicento. Ĝi ankris proksime de la vilaĝo kaj pafis per kanono. Estis la kutima signalo por ke la indianoj de la ĉirkaŭaĵo venu al la ŝipo.

         Aŭdinte la pafsonon, la indianoj diris al la kaptito:

         – Jen venas viaj portugalaj amikoj; ili volas scii, ĉu vi vivas kaj ĉu ni volas doni vin al ili kontraŭ io interŝanĝe.

         La novaĵo plenigis lin je espero. Sed se portugaloj serĉas lin tio pruvos ke li estas portugala kaj Hans tuj inventis mensogon por konfuzi la indianojn. Li diris al ili, ke li havas francan fraton inter la portugaloj kaj certe estas lia frato tiu, kiu venis serĉe de li.

         La indianoj tamen ne donis krediton al la mensogo. Ili alproksimiĝis al la ŝipo ĝis la punkto esti aŭdataj kaj demandis, kion ili volas.

         La portugaloj demandis tion, kiel fartas Hans. La sovaĝuloj respondis, ke ili ne scias tion, kiu estas. Continue lendo “Lobato en Esperanto – 07”

Visitas: 849

Lobato en Esperanto – 07

Hans Staden

Ĉapitroj 11 kaj 12

Tradukis Jorge Teles

 

11 – La senkora franco

         Iun tagon sovaĝulo venas en la kabanon de Hans, kriante:

         – La franca piprokomercisto estas ĉi tie; ni kontrolu ĉu vi estas el lia sama raso aŭ ne.

         La kompatinda artileriisto radiis pro ĝojo. Estis kristano, kiu venis renkonte al li kaj kiu savos lin. Do li rapide iris antaŭ la juĝisto, kiu venis antaŭ li kvazaŭ el la ĉielo.

         Ĉi renkontiĝo, miaj infanoj, estas la plej kortuŝa sceno de ĉi tragedio. Tiu kiu ĝin havas en la imagopovo, tiu neniam forgesas ĝin.

         La sovaĝuloj kondukis lin al la ĉeesto de la franco, nuda kiel li ĉiam restadis, kun nura tolaĵo sur la ŝultroj.

         La piprokomercisto parolis al li france. Hans, kiu ne bone sciis tiun lingvon, balbutis kelkajn vortojn. La monstro tiam turnis sin al la sovaĝuloj kaj diris al ili en la lingvo de la tero:

         – Li estas aŭtenta portugalo, mia kaj via malamiko. Mortigu lin kaj formanĝu! Continue lendo “Lobato en Esperanto – 07”

Visitas: 692