Monteiro Lobato en Esperanto – 04

Vojaĝo al la Ĉielo

 Ĉapitroj 10, 11 kaj 12

 Tradukis: Jorge Teles

 

10 – Pli Vidaĵoj de la Tero

         Horojn poste, la vidaĵo de tiu grandega Tero pendanta sur la ĉielo estis tute ŝanĝita, kaj Peĉjo rekomencis la geografiajn lecionojn al Sankta Georgo.

         – Jen la eŭropa kontinento! – li diris. – Tiuj insuloj (kaj li fingromontris) estas la Britaj Insuloj, aŭ Britio – tiu negrava Bretonio de la tempo de via amiko Diokleciano. Plue ni havas Norvegion kun ĝiaj fjordoj…

         – Kaj ankaŭ ĝiaj sardinoj, – aldonis Emilja. – La sardinoj el Norvegio vojaĝas tra la tuta mondo en etaj boatoj, nomataj “ladskatoloj”.

         Sankta Georgo ne komprenis, ĉar siatempe ne ekzistis ladskatoloj. Peĉjo daŭrigis:

         – Tiu Rusujo, pri kio vi volis scii, kie ĝi estas, jen ĝi – tiu granda lando. Ĝi estas la lando de barbhavaj rusoj, kozakoj, kaviaro, belaj dancoj kaj sovetoj. Tie Napoleono fiaskis.

         – Kiu estas ĉi tiu leono? – demandis la sanktulo. Continue lendo “Monteiro Lobato en Esperanto – 04”

Visitas: 1173

Monteiro Lobato – Viagem ao Céu

Viagem ao céu

Capítulos 10, 11 e 12

10 – Mais vistas da Terra

Horas depois a vista daquela enorme Terra pendurada no céu já estava completamente mudada, e Pedrinho retomou as suas lições de geografia a São Jorge.

— Lá está o continente europeu! — disse ele. — Aquelas ilhas naquele ponto (e apontava) são as ilhas Britânicas, ou Grã-Bretanha — a tal Bretanha sem nenhuma importância no tempo do seu amigo Diocleciano. Mais adiante temos a Noruega com os seus fiordes…

— E suas sardinhas também — acrescentou Emília. — As sardinhas da Noruega viajam pelo mundo inteiro nuns barquinhos, chamados “latas”.

São Jorge não entendeu, porque no seu tempo não havia latas. Pedrinho continuou:

— A tal Rússia, que o senhor queria saber onde ficava, lá está — aquele país grandão. É a terra dos russos barbudos, dos cossacos, do caviar, das danças lindas e dos sovietes. Foi onde Napoleão levou a breca.

— Quem é esse leão? — perguntou o santo. Continue lendo “Monteiro Lobato – Viagem ao Céu”

Visitas: 1528

Monteiro Lobato en Esperanto – 04

Vojaĝo al la Ĉielo

 Ĉapitroj 7, 8 kaj 9

 Tradukis: Jorge Teles

  

7 – Aĵoj de la Luno

         – Kiu vi estas, estaĵeto? – demandis Sankta Georgo al ŝi.

         – Mi estas Emilja, eksmarkizino de Vostuleto, por vin servi, – respondis la pupo, tre sinmontrema kaj vantoplena.

         La sanktulo nenion komprenis. Kaj li ankoraŭ estis kun la buŝo malfermata, kiam li vidis Peĉjon kaj Nazulinon. Malantaŭ la geknaboj aperis onklino Nastasja, kun la manoj en preĝa pozicio, klopodante por haste preĝi, kiom da preĝoj ŝi sciis.

         – Kiel vi alvenis ĉi tien? – la sanktulo demandis. Tio ŝajnas al mi la mirindaĵo de la mirindaĵoj.

         – La pirlimpimpim-pulvoro alportis nin, – respondis Peĉjo, – sed Sankta Georgo restis en la sama nekomprenado.

         – Mi nenion scias pri tia drogo, – li diris, – sed devas esti la plej potenca, ĉar la distanco de la Tero al la Luno estas 64.000 leŭgoj – bona distanco!

         Peĉjo ridis kaj ĵargone respondis, tiele ke la sanktulo ne povis kompreni:

         – Por nia pulvoro, ĉi distanco estas la frandaĵo inter frandaĵoj. Dum palpebrumado, ni voras tiujn 64.000 leŭgojn dum la sama tempo je kiu ni manĝas farunajn kuketojn, el tiuj, kiuj disfandiĝas en la buŝo. Continue lendo “Monteiro Lobato en Esperanto – 04”

Visitas: 579