Monteiro Lobato en Esperanto – 02

SACI’

 Ĉapitroj 1, 2, 3 kaj 4

 Tradukis: Jorge Teles

  

1 – Libertempo

      Kiam Peĉjo revenis de lernejo tiun posttagmezon kaj diris al sinjorino Tonika, ke la ferioj komenciĝos post semajno, la bona sinjorino demandis:

     – Kaj kie vi volas pasigi la feriojn ĉi-jare, mia filo?

     La knabo ridis.

     – Kia demando, panjo! Nu, kie, se ne ĉe avinjo?

     Peĉjo ne povis kompreni feriojn pasintajn aliloke ol en la Bieneto de la Flava Pego, en kompanio de Nazulino, la Markizo de Vostuleto, la Vicgrafo de Maizospikulo kaj Emilja. Kaj tiele devis esti, ĉar sinjorino Benta estas la plej bona el la avinoj; Nazulino, la plej brava el la kuzinoj; Emilja, la plej frenezeta el ĉiuj pupoj; la markizo de Vostuleto, la plej “vosteta” el ĉiuj markizoj; kaj Vicgrafo de Maizospikulo, la plej “trankvila” el ĉiuj Vicgrafoj. Kaj estis ankaŭ onklino Nastasja, la plej bona frandaĵistino de nia mondo kaj de ĉiuj mondoj, kiuj ekzistas. Ĉiu, kiu manĝas ŝiajn amelajn kuketojn, ne ŝatas eĉ flari la kuketojn faritajn de aliaj kuiristoj. Continue lendo “Monteiro Lobato en Esperanto – 02”

Visitas: 426

Lobato, La Bieneto de la Flava Pego, INDEKSO

Monteiro Lobato en Esperanto – 01

La Bieneto de la Flava Pego  Dek-unua parto: La Pirlimpimpim-Pulvoro (lasta)  Tradukis: Jorge Teles  1 – La Parolanta Azeno            …

Visitas: 1924

Monteiro Lobato en Esperanto – 01

La Bieneto de la Flava Pego

 Dek-unua parto: La Pirlimpimpim-Pulvoro (lasta)

 Tradukis: Jorge Teles

 1 – La Parolanta Azeno

            En la kuirejo Sinjorino Benta paroladis kun onklino Nastasja.

            – Kio okazis? – ŝi diris. – Hieraŭ la infanoj enlitiĝis tro frue. Mi tuj rimarkis, ke tio estas signo de granda petolaĵo por hodiaŭ. Matene, kiam mi ellitiĝis, mi neniun vidis. Ili  foriris eĉ sen trinki kafon. Kie promenas la diabletoj?

            La nigrulino, kiu fritadis iujn fiŝetojn, nur diris:

            – Ĉi infanoj devigas nin krucosigni per ambaŭ manoj, sinjo. Certe ili vizitis iun reĝon en la lando de la feinoj. Sed ne zorgu, sinjo. Kiam malsato atakos, ili forlasos ĉiujn reĝojn de la mondo por kuri post ĉi frititaj fiŝetoj.

            – Tio vere estas grava, – diris sinjorino Benta. – Nur malsato faras ke Peĉjo kaj Nazulino ne disiĝu de ni…

            Ĉi dialogo okazis, kiam la infanoj foriris kun Plumuleto por la unua mirinda vojaĝo. Ili ankoraŭ ne alvenis, sed ili tuj aperos.

            La horloĝo sonis la sesan. Continue lendo “Monteiro Lobato en Esperanto – 01”

Visitas: 1277